Blog
Af en toe een stuk over architectuurbeslissingen, de economie van software bouwen, en het aansturen van AI in echt werk. Geen nieuwsbrief.
Eén beleid, twee compilers
Een exportcontrolebeleid moet tegelijk gelden op Unity Catalog en op Fabric, en niemand houdt twee beheerconsoles met de hand in sync. Dus is het beleid data, en zetten twee compilers het om in wat elk platform kan afdwingen. 22 ABAC-policies en tags die hun eigen herkomst dragen aan de ene kant, 20 statische rollen en vier tenant-instellingen aan de andere. Het verschil tussen de twee werd pas zichtbaar omdat het gegenereerd is.
Bepalen wie wat mag zien, en van waar
Exportcontrole doet iets met een lakehouse wat de AVG nooit deed. Dezelfde rij krijgt drie verschillende antwoorden, afhankelijk van wie vraagt, van waar, en waaruit hij is afgeleid. Zes beslissingen voor een dataplatform onder exportcontrole, één beleid gecompileerd naar zowel Unity Catalog als Fabric, en de twee bevindingen die het meest telden. De grens is niet de regio, en classificatie is geen eigenschap van een tabel.
Bepalen waar een Synapse-landschap heen gaat
Synapse heeft een einddatum, dus de vraag is niet meer óf je verhuist maar waar elke workload landt. Fabric, Databricks of Snowflake. Tien geordende regels, een kostenmodel dat een vooruitbetaalde capaciteit behandelt als de trapfunctie die het is, en de uitkomst die mij het meest verraste. Het platform met de beste prijs werd uitgesloten van bijna elke workload waarop het die beste prijs had.
Wie ja moest zeggen
Elke architectuur heeft een lijst van mensen die er stilzwijgend nee tegen kunnen zeggen. Teams, afdelingen, budgethouders. De meeste ontwerpen schrijven die lijst nooit op, en ik denk dat dat is waarom zoveel correcte architecturen er nooit komen. Een werkwijze om adoptie te ontwerpen in plaats van erop te hopen.
Bepalen wat er over de SAP↔Snowflake-grens gaat
Voor elk object in een SAP-landschap bepaalt één vraag de kosten en de versheid van alles wat erop volgt. Zero-copy delen, repliceren, federeren, splitsen, of in SAP houden. Dit is een referentiearchitectuur die die vraag per object beantwoordt, met negen geordende regels, een kostenmodel met de omslagfrequentie, en een lokale simulatie die alle drie de modi draait.
Synthetische gebruikers waarmee je mag testen — Nemotron-Personas
NVIDIA's Nemotron-Personas geeft je een miljoen fictieve-maar-gefundeerde mensen om testharnessen en ML-experimenten mee te vullen. Geen echte PII, geen DPIA. Waar het zijn waarde bewijst, de regelgevingshoek voor EU-teams, en de kanttekeningen die bijten als je vergeet dat ze synthetisch zijn.
Hoe ik niet-technische PO's specs laat schrijven die agents kunnen uitvoeren
Het verschil tussen een luie prompt en een spec die een agent aanstuurt, en waarom een product owner die het tweede kan schrijven een force multiplier is voor het hele team.
Waarom IT vragen als je het zelf kunt?
Het vaardigheidsverschil tussen een business analist en een junior developer is ingestort, en de ticketwachtrij verliest zijn bestaansrecht. De IT-organisaties die er beter uitkomen houden op de fabriek te zijn en worden het platform.
Het argument voor one-engineer economics
Vijf cijfers veranderden wat een klein team kan bouwen. AI-adoptie, de 280-voudige daling van de inferentiekosten, de opkomst van de solo-oprichter, en een scherpe daling van de werkgelegenheid voor programmeurs. Wat ze samen betekenen, en wat ze weglaten.