Waarom IT vragen als je het zelf kunt?
Er is een vraag die enterprise-organisaties aan het hervormen is: waarom zou ik een ticket indienen als ik het zelf kan bouwen?
Vijf jaar geleden was dat arrogantie. Vandaag is het een legitieme strategie.
AI-copilots, low-codeplatformen en selfservice-infrastructuur hebben het vaardigheidsverschil tussen een business analist en een junior developer laten instorten. De operations manager die ooit zes weken op een maatrapport wachtte, bouwt het nu op een middag. Het marketingteam dat voor elke datapipeline-integratie van IT afhing, levert die nu zelf.
Veel IT-afdelingen hebben zich daar nog niet op aangepast.
Het oude model loopt vast
- De business wacht weken tot IT een verzoek prioriteert.
- IT bezwijkt onder laagwaardig, repetitief bouwwerk.
- Shadow IT groeit toch, want mensen vinden de omweg.
- Niemand wint: levering is traag, risico is hoog, talent wordt verspild.
Het is de moeite waard de faalwijze precies te benoemen. Een ticketwachtrij is een rantsoeneringsmechanisme, en rantsoeneren werkt alleen zolang het gerantsoeneerde schaars is. Zodra een businessteam het rapport zelf kan bouwen, verdeelt de wachtrij geen schaarse capaciteit meer, en doet ze nog maar één ding: werk vertragen dat toch wel gebeurt, ergens waar je het niet ziet.
IT houdt op de fabriek te zijn en wordt het platform
De organisaties die dit goed doen, doen iets moeilijkers en waardevollers dan elke applicatie zelf bouwen:
- De standaardroutes definiëren: veilige, compliant, voor de hand liggende manieren waarop iedereen kan bouwen.
- Identiteit, governance en kostenbeheersing als gedeelde diensten draaien in plaats van als reviewpoorten.
- De AI- en low-codetooling cureren die niet-engineers veilig kunnen gebruiken.
- Optreden als interne adviseur in plaats van als orderopnemer.
De maatstaf verschuift mee. Succes is niet langer het aantal gesloten tickets, maar hoeveel businessteams zelfstandig kunnen leveren zonder chaos te veroorzaken.
Die tweede helft telt net zo zwaar als de eerste. "Laat iedereen bouwen" zonder standaardroutes is shadow IT met directiesteun, en de rekening komt achttien maanden later als een landschap dat niemand kan beveiligen, beprijzen of uitfaseren. Het werk zit in de veilige weg de makkelijke weg maken, zodat mensen governance volgen omdat het de kortste route is.
Ik heb dit aan de infrastructuurkant zien gebeuren. Ruim twintig API-gateways samenvoegen tot één federatief platform werkte omdat onboarding een gereviewde Terraform-wijziging van minuten werd, waar het eerst een ticket van dagen was. Geen enkel team werd erheen gestuurd. Het platform was simpelweg goedkoper dan het alternatief, en het beveiligingsmodel kwam er gratis bij.
Dit is niet het einde van IT
Het is de upgrade. De IT-organisaties die de komende vijf jaar floreren, zijn niet degene die hun ticketwachtrij beschermden. Het zijn degene die zichzelf overbodig maakten voor het routinewerk, zodat ze onmisbaar konden worden voor het moeilijke werk: de integratie, de datacontracten, de beslissingen die duur zijn om fout te doen.
De vraag die je over je eigen organisatie moet stellen is niet óf mensen om IT heen gaan. Dat doen ze. Het is of er een weg ligt waarlángs ze dat kunnen doen.
→ Verwant: Integratiearchitectuur, API's & gateways en Werken door de organisatie heen.